Qərbi Azərbaycanın Göyçə mahalının qədim kəndlərindən biri olan Böyük Məzrə bir çox ziyalı, müəllim, alim və dövlət xadiminin yetişdiyi məkanlardan olub. Bu kəndin yetirmələrindən biri də ömrünü təhsilə, hüquq sahəsinə və dövlət xidmətinə həsr etmiş Şahmar Əhmədov idi.
Şahmar Əhmədov 10 oktyabr 1911-ci ildə Yeni Bəyazid qəzasının, İrəvan quberniyasının Böyük Məzrə kəndində dünyaya gəlib. Mehbalı kişi ilə Nüşapəri xanımın ailəsində doğulan Şahmar səkkiz övladın birincisi olub.
Uşaqlıqdan elmə və yazıb-oxumağa böyük maraq göstərən Şahmarın bu həvəsi atası Mehbalı kişinin də diqqətindən yayınmayıb. O, oğlunun təhsil almasına xüsusi önəm verib və 1926-cı ildə Şahmarı Böyük Məzrə kəndində fəaliyyət göstərən ibtidai məktəbə yazdırıb.
Həmin illərdə kənddə yalnız ibtidai məktəb fəaliyyət göstərirdi. Təhsilini davam etdirmək istəyən Şahmar 1929-cu ildə Zod kəndindəki yeddiillik məktəbə gedib.
Zod kəndində onun üçün doğma bir ailə də vardı. Bibisi Kövsər burada yaşayırdı. Atasının məsləhəti ilə Şahmar məktəbi bitirənədək bibisigilə sığınıb. Kövsər xanımın onun həyatında xüsusi yeri olub. Şahmar Əhmədov illər keçsə də, bibisini heç vaxt unutmayıb, ömrünün sonuna qədər onu tez-tez xatırlayıb.
1932-ci ildə yeddiillik məktəbi başa vuran Şahmar Əhmədov həmin il ordu sıralarına çağırılıb. İki il hərbi xidmətdə olduqdan sonra 1934-cü ildə serjant rütbəsi ilə ordudan tərxis olunub və doğma Böyük Məzrəyə qayıdıb.
Lakin onun təhsilə və elmə marağı bununla bitməyib. Şahmar Əhmədov İrəvan Pedaqoji Texnikumunda qiyabi təhsil almağa başlayıb. Eyni zamanda doğma kəndində müəllim kimi fəaliyyət göstərib, tarix və coğrafiya fənlərini tədris edib.
1930-cu illərin sonlarında Basarkeçər rayonunda hüquq-mühafizə və məhkəmə orqanlarında savadlı və hazırlıqlı kadrlara ehtiyac vardı. Şahmar Əhmədov da savadı və bacarığı ilə seçilən gənclərdən biri idi.
Bu səbəbdən 1938-ci ildə Ermənistan SSRİ Kommunist Partiyasının Basarkeçər Rayon Komitəsi tərəfindən hüquq təhsili almaq üçün Bakıya göndərilib. O, Azərbaycan Dövlət Universitetində hüquq üzrə təhsil alıb.
Təhsilini başa vurduqdan sonra yenidən doğma bölgəsinə qayıdan Şahmar Əhmədov məhkəmə sədri vəzifəsinə təyin olunub. Daha sonra Yerevan Dövlət Universitetinin hüquq fakültəsini də bitirib.
1939-cu ildə Amasiya rayonuna təyin olunan Şahmar Əhmədovun həyatının uzun bir mərhələsi bu rayonla bağlı olub.
Amasiya rayonu coğrafi mövqeyinə görə Türkiyə ilə həmsərhəd olan Kiçik Qafqaz dağlarının əhatəsində yerləşirdi. Həmin illərdə rayonda savadlı və ixtisaslı kadrlara xüsusi ehtiyac duyulurdu.
Böyük Vətən müharibəsi illərində İrəvan Pedaqoji Texnikumunun məzunları da Amasiya rayonuna səfərbər edilirdilər. Qızlardan ibarət məzunlar rayonun kənd məktəblərində müəllim kimi fəaliyyət göstərirdilər. Həmin gənc müəllimlərin arasında sonralar Bakı Dövlət Universitetinin rektoru olmuş Abel Məhərrəmovun anası Şəfiqə xanım, Ceyran xanım Zeynalova və Lətifə xanım Abbasova da vardı.
Şahmar Əhmədovun şəxsi həyatında da Amasiya illəri mühüm iz buraxdı.
1947-ci ildə Şahmar Əhmədov həmin gənc müəllimlərdən biri olan Lətifə xanım Abbasova ilə ailə qurdu. Elə həmin il hüquqşünaslıq kursunda təhsil almaq üçün yenidən Bakıya göndərildi.
1948-ci ildə kursu başa vuran Şahmar Əhmədov Basarkeçər rayonuna hakim təyin edildi. Burada cəmi beş ay – 10 iyun 1948-ci ildən 4 oktyabr 1948-ci ilədək çalışdı.
Həmin ilin oktyabrından Zəngibasar rayonunda xalq hakimi vəzifəsində fəaliyyət göstərməyə başladı. Şahmar Əhmədov 30 iyun 1953-cü ilədək Zəngibasarda çalışdı.
1953-cü ildə Artaşat rayonuna göndərilən Şahmar Əhmədov burada da hakimlik fəaliyyətini davam etdirdi.
1957-ci ildə onun həyatında növbəti mühüm mərhələ başladı. Şahmar Əhmədov Amasiya rayonuna hakim təyin edildi. O, ömrünün sonuna qədər bu rayonda xalq hakimi vəzifəsində çalışdı.
Beləliklə, Böyük Məzrədə müəllimlikdən başlayan əmək yolu onu müxtəlif rayonların məhkəmə orqanlarında hakim vəzifəsinə qədər gətirib çıxardı.
Böyük ailənin övladı
Şahmar Əhmədov Mehbalı kişi və Nüşapəri xanımın ailəsində dünyaya gələn səkkiz övladdan biri idi. Ailədə Bəhram, Bəhman, Rüsxarə, İslam, Gilas, Surxay, Atlas və Şahmar böyüyüb.
Qardaş və bacılarının hər biri öz ailəsini qurub, övladlar böyüdüb. Beləliklə, Böyük Məzrədə başlayan bu ailə böyük bir nəslin təməlini qoyub.
Şahmar müəllimin qardaşı Bəhram Əhmədov Ülkər xanımla ailə qurub. Gənc yaşlarında vəfat edən Bəhramın Xalidə və Fatimə adlı iki qızı olub.
Digər qardaşı Bəhman Əhmədov Sozar xanımla ailə qurub. Onların Elmira, Həmayil, Yaşar, Rahibə, Sədrəddin və Nəsrəddin adlı övladları olub. Bəhman və Sozarın məzarları Böyük Məzrə kəndindədir.
Rüsxarə Əhmədova ilk həyat yoldaşını vaxtsız itirib. Bu nikahdan Ənvər, Surəddin və Gülənbər adlı üç övladı olub. Sonralar Kəlbəcərdən olan Abbasla ailə qurub və bu nikahdan iki qızı dünyaya gəlib.
İslam Əhmədovun Ələddin, Yusif, Qətibə, Lətif, Süsən, Fazil, Şölə, Zərri, Qafar, Qaraxan, Səfər, Mehbalı, Hafiz, Xamis və Sevda adlı 15 övladı olub. İslam kişinin məzarı Şəmkir rayonundadır.
Gilas Əhmədova Məhəmməd kişi ilə ailə qurub. Onların Qənirə, Aydın, Fəxrəddin, Fənara, Flora və Zərifə adlı övladları olub. Hər ikisi vəfat edib və Mehdiabad qəbiristanlığında dəfn olunub.
Surxay Əhmədov Manya xanımla ailə qurub. Hər ikisi 2013-cü ildə vəfat edib. Onların Ulduz, Dilarə, Afət, İlqar və Yeganə adlı övladları olub.
Atlas Əhmədova Məzahim kişi ilə ailə qurub. Onların Nelya, Rasim, Gülbəniz, Mahir, Ramiz və Rəsmiyə adlı altı övladı olub.
Şahmar müəllimin ailəsi
Şahmar Əhmədovun həyat yoldaşı Lətifə Abbasova Möhsün qızı 40 ildən artıq müəllimə kimi çalışıb. O, 15 avqust 1987-ci ildə Bakı şəhərində vəfat edib və Mehdiabad qəsəbəsində dəfn olunub.
Şahmar və Lətifə xanımın bir oğlu və altı qızı olub.
İlk övladları Ofeliya xanım 1970-ci ildə Yerevan şəhərində vəfat edib. Onun Arzu və Azər adlı iki oğlu olub.
Raya xanım 16 noyabr 1947-ci ildə Amasiya rayonunda anadan olub. Uzun illər Bakı şəhəri Binəqədi rayonundakı 244 saylı orta məktəbdə riyaziyyat müəllimi işləyib. Əmək fəaliyyəti dövründə bir sıra dövlət təltiflərinə layiq görülüb. Raya xanımın Leyla adlı bir qızı var.
Tərifə xanım 1 yanvar 1951-ci ildə Zəngibasar rayonunda anadan olub. Evdar qadındır. Kimya elmləri doktoru Əhmədov Ələddin İslam oğlunun həyat yoldaşıdır. Onların Xatirə, Sevinc, İlhamə və Ofeliya adlı dörd qızı var.
Tahirə xanım 30 iyun 1953-cü ildə Zəngibasar rayonunda anadan olub. İxtisasca ingilis dili müəlliməsidir və hazırda təqaüddədir. Cavid, Vurğun və Mürvət adlı üç övladı var.
Şahmar Əhmədovun oğlu Tahir 2 oktyabr 1956-cı ildə Zəngibasar rayonunda dünyaya gəlib. İxtisasca mühəndis olan Tahir Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasında mühəndis vəzifəsində çalışıb. Onun Şahmar və Etibar adlı iki övladı var.
Cəmilə xanım 15 may 1959-cu ildə Zəngibasar rayonunda anadan olub. İxtisasca ingilis dili müəlliməsidir, hazırda təqaüddədir. Cəmil adlı bir oğlu var.
Ailənin sonuncu övladı Mahirə xanım 11 oktyabr 1963-cü ildə Amasiya rayonunda anadan olub. O, uzun müddət Azərbaycan Respublikasının təhlükəsizlik orqanlarında çalışıb və mayor rütbəsinə layiq görülüb. Hazırda təqaüddədir.
Ömrün sonu
Şahmar Əhmədov həyatının son illərini Amasiya rayonunda keçirib. 10 avqust 1972-ci ildə, 60 yaşında Amasiya rayonunda vəfat edib.
Onun həyat yolu Böyük Məzrədə başlayıb, Zodda davam edən tələbəlik illərindən keçib, müəllimlikdən hüquqşünaslığa, müxtəlif rayonlarda hakimlik fəaliyyətinə qədər uzanıb.
Şahmar Əhmədovun ömür yolunda Böyük Məzrə, Zod, Basarkeçər, İrəvan, Amasiya, Zəngibasar və Artaşat kimi yaşayış məntəqələrinin hər birinin özünəməxsus yeri olub.
O, doğulduğu Böyük Məzrədən uzaqlarda uzun illər fəaliyyət göstərsə də, ömrünün sonunda yenə doğma torpağına qayıdıb. Şahmar Əhmədov Böyük Məzrə kəndində dəfn olunub.
Onun arxasında isə böyük bir ailə, zəngin ömür yolu və Qərbi Azərbaycan tarixinin bir parçasını yaşadan xatirələr qalıb.
© Yenifikir.media
Arzu, təklif və şikayətlərinizi bizə bildirin